ဒ႑ာရီရဲ ့ ႆရတစ္ဆင္း...
ခုန္ဆင္းလို ့ ႏွင္းအပ္လိုက္တယ္...
ရင္ဘက္ကဗ်ည္းေတြ တလံုးခ်င္းအလြမ္းအကၡာရာေတြ စီခ်ယ္လို ့...
လက္၀ဲသုႏၵရရဲ ့ အသနားခံေတာင္းဆိုျခင္းေလာ..ထားပါေလ
ပါးတဖက္ကိုေမးပါ လက္၀ါးေတြအေၾကာင္းသိတယ္..
ႏွလံုးသားကိုေမးပါ မင္းျပစ္လႊတ္လိုက္တဲ့ ၀ကၤ၀ုတၱိေတြအေၾကာင္းကိုသိတယ္..
ရွင္ျပဳတုန္းေရႊထီးေဆာင္း ရွင္ဘုရင္လုပ္တာကို ေမ့ပါ..
ႏုတ္မိန္ ့က တခုထဲရယ္ပါ အဲဒါ "စြန္ ့ျပစ္ခံရျခင္း" ေပါ့...
Saturday, April 26, 2008
ကြပ္မ်က္ျခင္း..
Posted by
BLANK PAPER
at
7:56 AM
Labels: My Poems in Burmese
Subscribe to:
Post Comments (Atom)




1 comments:
ဒီကဗ်ာေလး ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။ ယူထားတဲ့ အသံမိပံုေလးေရာ အဓိပၸါယ္ေရာ ၾကိဳက္တယ္။
Post a Comment