ပင္ျမင့္စံပန္း..
မနမ္းရက္မို ့..
ေလေျပမိတ္ဖြဲ ့..
ယိမ္းႏြဲ ့ႏြဲ ့တိမ္း..
အလွထိန္းလို ့..
ကယိမ္းကာေနပါေစ...
Thursday, March 6, 2008
အေ၀းကပန္းေလး..
ႏွလံုးေသြး Circulation Crisis
ေစတန္ကို ႒ာပနာလို ့
အေသသ႑န္ကို ကမၺလာသို ့
ေႏြအဆန္ကို ကဗ်ာအမွာသို ့...
အေၾကြဒဏ္ကို တာယာအလြာသို ့ဆင္းေစေသာ္...
ေလွ်ာ္ျခင္း..ဖြတ္ျခင္း..
ေစလိုခ်ိန္ေတြ ရက္အမုန္းသို ့ေခ်ာ္..
ေနညိဳခ်ိန္ေတြ chat သံုးလို ့ေမွ်ာ္...
ရင္ငိုခ်ိန္ေတြ ပ်က္သံုးလို ့ေခၚ
ဒီလိုအခ်ိန္ဆို တေယာက္ေယာက္နဲ ့ေပ်ာ္ေပါ့..
တေႏြလို ခ်ိန္ေတြ ဆက္မုန္းလို ့ ငါ့ကို အဆံုးထိေလွ်ာ္ပါေနာ္..
Monday, March 3, 2008
ေလွာင္ရင္းနဲ ့ေၾကနပ္ၾကပါ...
အတိတ္ တေဘာင္နဲ ့
အရိပ္ေတြ ေဖာင္ဖြဲ ့..
ပိတ္ေထြ ေမွာင္ခဲ့လို ့..
သိပ္ေျခြ ေလွာင္ဖြဲ ့ေတာ့..
ဒါစိတ္အေလေကာင္ရဲ ့၀ိေသသ..
Saturday, March 1, 2008
ေႏြပန္း (သို ့) အမိ..
ေလထက္လူးလို ့ ေန...
ေျမထက္ မူးလို ့ ေထြ...
ေပထက္ ရူးလို ့ ေၾကြ.....
ေသမတတ္ လူးတဲ့ ပန္းခေရ....
Sunday, February 24, 2008
နတ္သမီး ရဲ့ Audience...
စိတၱဇ တို ့နဲ ့ အိပ္မရတဲ့ ည.....
ဖိတ္က် လို ့ အရိပ္ခ ေနတဲ့ လ....
ကိစၥတို ့ မိစၦေတြ နဲ ့ ဟစ္ေၾကြး
သိပ္လွလို ့ အဆိပ္မြမြေတြနဲ ့ ျခစ္ေရးကုန္ျပီလားအမိရယ္...
အတိတ္ေတြ ခဏအလည္လာျခင္း...(သို ့) Rhyme မဲ ့ဂစ္တာ....
ေနေရာင္တေပါက္ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုး အစံုကို ထိုးထြက္လို ့ေနတယ္..ရုတ္တရက္ ထရပ္လိုက္တာ...
ဟ သြားျပီ!!!...ေနာက္က်ေနျပီေပါ့..သြားတိုက္ေဆးကို ညွစ္ သြားပြါတ္တံ ၂ ေခ်ာင္းကို ျဖည့္..တစ္ေခ်ာင္းကို ကြ်န္
ေတာ္ သြားယူတိုက္လိုက္တယ္..ျပီးေတာ့ကျဗာကယာလုပ္ေနက်အတုိင္းသီခ်င္းကို ထဖြင့္လိုက္တယ္
ကြ်န္ေတာ္အျမဲတမ္းနားေထာင္ေနက် Nickelback ရဲ ့ Someday..ေမ့ေနလိုက္တာ မေန ့ကထဲက ပဲစိမ္းဘူးေလးကုန္းသြားျပီ..နီး
စပ္ရာ Seven Eleven စတိုးဆုိင္ေလးမွာပဲ ၀ယ္ျဖစ္လိုက္တယ္..အဲ ခုသတိရျပီ ေခ်ာကလက္ ေရခဲမွဳန္ ့..ဟုတ္ျပီ..
တခ်က္ပစၥည္းေတြကို စစ္လိုက္တယ္..အားလံုးပါျပီ..ကဲတတ္ၾကြေသာေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္အိမ္ျပန္ပါျပီ..အိပ္ေရာက္
ေတာ့ ထမင္းအိုးအျမန္တည္...က်တ္တာနဲ ့ပဲစိမ္းဘူးေလးကိုေဖာက္..အေမေပးလိုက္တဲ့ ငေျခာက္ေလးေတြကို ထုတ္
ျပန္အပူေပး..ျပီးေတာ့ ထမင္းနဲ ့ပဲစိမ္းကို ၾကက္သြန္ေလးပါးပါးလွီးျပီးသုတ္လိုက္တယ္...ျပီးေတာ့ထမင္းပန္း
ကန္ေတြကိုယူ စားပြဲေပၚမွာသြားတင္ထားလိုက္တယ္..ေရခဲမုန္ ့ေလးကိုလဲ ထမင္းစားျပီသူမစားရေအာင္တင္ေပး
ထားတယ္...အင္း အားလံုးေတာ့ျပီးျပီ အေပၚကိုျပန္တက္..သူမအခန္းကို တံခါးေခါက္လိုက္တယ္..သူမမႏိုးေသး
ဘူးလားမသိဘူး...လက္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၉ နာရီ..အာ မျဖစ္ေသးပါဘူး အခန္းထဲ၀င္ႏိုးမယ္ဆိုျပီး
တခါးဖြင့္လိုက္တယ္..
ေနထြက္တာ ဒီေန ့ပဲလားလို ့ေမးရင္ ေန ့တိုင္းပါ..
ကမာၻၾကီး ၂၃ ႏွစ္ပိုင္း ႏွစ္ပိုင္း တစ္ပိုင္းဒီဂရီကေကာ ေနတိုင္းပဲ..
ေသြးစက္ ေတြကိုအေရာင္မေျပာင္းလဲ ႏိုင္ေတာ့တဲ့ Body Art သမားညံ့ဖ်င္းမွဳလား..
ကြ်န္ေတာ္ ခ်ဳပ္လုပ္ေသာ အ၀တ္ကို ဒါဏ္ရာလို ့ေခၚရင္ အ၀တ္ကေခါင္းျငိမ့္ေနတယ္..
အခန္းထဲက ျမင္ကြင္း.... ပိုးခ်ည္မ်ွင္မ်ားနဲ ့ စားပြဲမ်ား..ကုလားထုိင္မ်ားနဲ ့ ကုတင္တလံုး..၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာရဲ ့ျပကၡဒိန္အေဟာင္းတခု..၁၀ ရက္ ၇ လ ၂၀၀၇ ႏွစ္ခုႏွစ္က အတိတ္ေတြျပိဳက်ခဲ့တဲ့ e-mail ပို ့ျဖတ္စာ တစ္ေစာင္...
ကြ်န္ေတာ့္အခန္းကို ျပန္သြားခဲ့တယ္..ကြ်န္ေတာ္ကုတင္ေပၚမွာ စာအုပ္တအုပ္ေတြ ့တယ္...
ႊ
ႊအုိင္းစတိုင္းႏွင့္သူ၏ ႏွဳိင္းရသီအိုရီ..Time Machine ဆိုတဲ့၀တၳဳတစ္အုပ္..ညကဖတ္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာပဲလို ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိတရေတြနဲ ့ေျပာရင္း...ထားပါေလ..ထမင္းစားခန္းကို ျပန္လာခဲ့တယ္..ထမင္း ၂ ပန္းကန္ နဲ ့
အရည္ ေပ်ာ္ေနျပီျဖစ္တဲ့ ေရခဲမုန္ ့ေလး.........
(P.S: ကြ်န္ေတာ္ ဒီ short stories ေလးကို september 1 ရက္ေန ့ကေရးျပီးေပ်ာက္ဆံုးရာမွ ခုျပန္ေတြ ့လို ့တင္
ျဖစ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္...)
Subscribe to:
Posts (Atom)
