ေစတန္ရဲ ့ပံုရိပ္ေတြလား...
ေသျပန္ကြဲ ့ဘုံစိတ္ေတြၾကား..
ေပက်ံခဲ့ အၾကိဳနမိတ္ပံုမ်ား...
နင္ခ်န္တဲ့ အဆိုအမိန္ ့ေတြလား..
ထင္က်န္ဆဲ ရဂံုအိမ္မက္မ်ား...
Showing posts with label My old poems... Show all posts
Showing posts with label My old poems... Show all posts
Thursday, March 13, 2008
ကြ်န္ေတာ္၏ ေမြးဖြားျမဲအိမ္မက္မ်ား...
ေသရာပါ...
သံသရာေတြနဲ ့ ခတ္ႏွိပ္လို ့..
ဒါဏ္ရာေတြရဲ ့ Love အဆိပ္တို ့
စႏၵာေမရဲ ့ ရက္အတိတ္တို ့...
ခႏၶာေတြနဲ ့ Classmate မို ့..
Heart တံဆိပ္တခ်ိဳ ့....
Thursday, March 6, 2008
ေလွ်ာ္ျခင္း..ဖြတ္ျခင္း..
ေစလိုခ်ိန္ေတြ ရက္အမုန္းသို ့ေခ်ာ္..
ေနညိဳခ်ိန္ေတြ chat သံုးလို ့ေမွ်ာ္...
ရင္ငိုခ်ိန္ေတြ ပ်က္သံုးလို ့ေခၚ
ဒီလိုအခ်ိန္ဆို တေယာက္ေယာက္နဲ ့ေပ်ာ္ေပါ့..
တေႏြလို ခ်ိန္ေတြ ဆက္မုန္းလို ့ ငါ့ကို အဆံုးထိေလွ်ာ္ပါေနာ္..
Tuesday, February 19, 2008
ထိုရက္သို ့ေရာက္တိုင္း...
ေနေျပာင္း လျဖစ္
ေတာင္းပန္ရစ္လည္း..
အေဟာင္းျပန္ အသစ္မျဖစ္ေတာ့တာမို ့..
ေရာင္းရန္ ေသနတ္အစစ္ ရွိရင္...
ေျပာင္းျပန္ တာျပစ္ထည့္လိုက္ခ်င္တယ္...
ဟိုတစ္ခ်ိန္က...ဟိုအရင္ဘ၀..
ေဟာင္းႏြမ္းဆဲ Topic ကဗ်ာေတြ..
အေၾကာင္းတမ္းဆဲ ေခ်ာ့ျဖစ္တာေတြ..
မေမာလြမ္းျမဲ ေဆာ့ျဖစ္တာေတြ..
ေျပာင္းလမ္းခြဲ ေလ်ွွာ ့ခ်စ္တာေတြ.....
ကြ်န္ေတာ္တို ့ရြာဓေလ့...
ရာသီကိုမွီ ဥတုကိုတည္
ဇဗ္ဗူတခြင္မွဳိင္းျပ၊ အပူခ်ိန္အတိုင္းက်လို ့
လူပင္ကိုင္းက်ေအာင္ေသာက္မယ္ေဟ့ BE
အတည္ျမည္းမွာၾကက္ေၾကာ္၊
ထြက္ေဆာ္ကာေႏွာင္တုပ္
အဟုတ္ကာတီး၊ အရုပ္တမာၾကီးလို ့မေျပာနဲ ့
ဦးတုပ္ၾကီးပိုင္ပစ္စည္း...
ဘာဘူၾကီးပဲေၾကာ္၊ အျမဲေလွာ္တဲ့ဆားေထာင္း
သြားကြ်တ္ေအာင္၀ါး၊ လိုက္ဖက္ေစသား
ကေဇာ္ပိတ္တဲ့ ေဇာ္၀ိတ္၊ အေဖာ္အစိတ္နဲ ့
အေတာ္ေတာ့ၾကိတ္လိုက္သည္
မေခၚမဖိတ္ပဲ ေဆာ္တစိတ္ေလာက္လာရင္ရင္းေလးစရာ..
ဘယ္ေခြးမွ လူမထင္
ဆူစကာပင္၊ အပူရွာ
Q စရာေတြ ေဘးဖယ္
မဟူရာ၀င္ အလင္းကြယ္
ခ်က္ၾကီးတို ့ပုန္းဆိုင္ေလး၀ယ္..
ျဖတ္သန္းေနေသာ သူမေခၚ ညမ်ားအေၾကာင္း....
ၾကယ္ေရာင္ေတြလည္း မလင္းလက္..
ဖယ္ေရွာင္သူရယ္ ေျပးထြက္လို ့..
ရယ္ေလွာင္ကာေလ ေပးတတ္တယ္..
သယ္ေဆာင္ယူကာ ေတြးတတ္ေတာ့..
တကယ္ေလာင္ပူကာ ေဆြးတတ္ေပါ့...
မင္းမရွိေတာ့...
ကြ်န္ေတာ့မနက္ခင္းေတြမွာ အသံသာယာစြာလာမႏိုးတတ္တဲ့သူေတြရွိလာတယ္..
အအိပ္စက္လြန္းတဲ့ ညေတြကလည္းမ်ားေနေတာ့
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ႏိုးထေနတဲ့ေန ့ရက္ေတြကေနရာယူလို ့ေလ..
သူမရယ္...ေကာင္းမြန္တဲ့မနက္ခင္းတခုယူေဆာင္လာမေပးႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ေသာက္ရနဲ ့..
ေကာ္ဖီေတြေတာင္ ခါးသက္လို ့ေနပါျပီကြာ.....
အာဒံမေၾကနပ္ေနေသာလူတစ္ဦးအေၾကာင္း....
မနက္ျဖန္မွာရွိႏိုင္မဲ့ အသစ္မ်ားကိုမစဥ္းစားမိခဲ့ဘူး
ဗီသိုဗင္ရဲ ့ေတးသြားေတြက ေနရာယူေကာင္းေနဆဲကိုး
တမ္းတျခင္းေတြရွိမဲ့ Nickleback လဲမကယ္ႏိုင္ဘူး......
ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ ့ရြာေနတဲ့မိုးကလူရဲ ့ဥတုအဟာရျဖစ္ေနေလေတာ့
ခ်စ္ျခင္းေတြေတာင္ ပ်က္သုန္းျခင္းထဲ စီး၀င္ကုန္ျပီ
မ်ားလာရင္ ျပိဳက်လာမဲ့ ေရကာတာနံရံေတြကို ခိုင္ေအာင္မေဆာက္မိခဲ့ပါဘူး.....
ကြ်န္ေတာ့ကို ဘာဟင္းနဲ ့စားေနလဲမေမးပါနဲ ့
ငရဲမီးကတခြက္ ၊ ဖြဲမီးကတရွက္ရွက္နဲ ့
ဒါေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ပန္းကန္ၾကီးနဲ ့ေနာ္...
အိမ္မက္ေတြကေရာ မေမးပါနဲ ့
သူမက ေနရာယူျပီးသား ဘံုဗိၼာန္ရဲ ့အရွင္သခင္ပဲ
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က ေနကြယ္လို ့ကြပ္ျမက္ျပီးသား ေလာကအက်ဥ္းသားပဲေလ...
မွ်ားလက္စ အနာဂါတ္ေတြ ဘယ္ငါးမွလာမစားေတာ့ပါဘူး
ငါးစာျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့မ်က္ႏွာၾကီးက
အတိ္တ္ေတြစားသံုးလိုက္တာကုန္ေပါ့ဗ်ာ...........
ေတြးေနသည္...
စိတ္ရိုင္းေတြကို မအိပ္တိုင္း ထိုင္ခ်ဲ ့
သိပ္ဟုိင္းေနတဲ့ အတိ္တ္ တံတိုင္း ယိုင္နဲ ့
အရိပ္တိုင္းမွာလည္း Fake Design ေတြ ခိုင္ျမဲလို ့...
ၾကိတ္တိုင္းေနတဲ့ စိတ္လွဳိင္းေတြလဲ Degree ေတြျမင့္တတ္လို ့...
ခံစားေသာ ပန္းကန္ျပား..
စိတ္ခံနဲ ့ နိဗၺာန္ကိုလည္းမမွန္းႏိုင္..
ၾကိတ္အၾကံနဲ ့ အတိတ္ဒါဏ္ေတြလည္း..
သိပ္ခံေနရေတာ့ အိပ္ရန္ေတာင္ခက္ေနတဲ့ဘ၀..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ငါ့ကို ပိတ္ကန္ကာထည့္လိုက္...
၀ိုင္း၀ိုင္းကေျပာတယ္..
အျဖစ္ဟာျပံဳးဆဲ အစိုင္အခဲတစု..
ေခာတ္ဟာရုန္းဆဲ ယိုင္လဲမွဳ..
အျပစ္ဟာအမုန္းရဲ ့အပိုဒ္ခြဲတခု...
အခ်စ္ဟာရွဳံးမဲ့ တိုက္ပြဲတခုေပါ့..
အခ်စ္ဟုေခၚေသာ ကြ်န္ေတာ့၏အဘိဓမၼာ...
ဗ်ဴဟာေတြ နဲ ့ ပူစရာေတြရွာလည္း
အတူကာေလ က်ဴစရာေတြလည္း
ရူပါအေနေၾကာင့္ ဆူစကာလူကို
မူစရာေတြအျပည့္ ညဴစူကာေလေမ့ေပါ့....
ေခါက္ရိုးက်ိဳးေန ့ရက္ေလးမ်ား..
မီးပူပူနဲ ့တိုက္လို ့ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ပါပဲ
ေရစြတ္လို ့လဲ ေျခာက္ကပ္လြယ္တယ္
စည္းစနစ္က်က် ႏွလံုးသားတစံု ေခါက္လို ့သိမ္းထားတယ္..
ဘယ္လိုတန္ဖိုးၾကီးၾကီး
အဖိုးအခဘယ္ေလာက္ေပးေပး ကြ်န္ေတာ္မငွားရက္၊မေရာင္းရက္ပါဘူးဗ်ာ..
ရင္ခြင္ရ ဲ့ခုံတန္းမွာ၀င္ထိုင္ဖို ့ Register ပိတ္ခံရတာ ၾကာသေလာက္ရွိပါျပီ..
ဘယ္ေတာ့မွလည္း တစ္ေယာက္တည္း နဲ ့မျပီးေတာ့မယ့္ ဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးပါ..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ သူမရယ္ ေနာက္ဆံုးမွာ ေနရာတခုက်န္ေနေသးတယ္..
အဲဒါကြ်န္ေတာ္ေပါ့..
မြဲေျခာက္ေျခာက္ေန ့ရက္ေတြျဖတ္သန္းေနေပမယ့္..
ဟန္ေဆာင္ျခင္း မ်က္ႏွာအျပံဳးေတြနဲ ့ပါ..
ပူေလာင္ျခင္း ဟင္းရည္ဟာ ႏွလံုးသားအဟာရအတြက္မျဖစ္ေပမယ့္..
အရွဳံးမ်ားကို သဘာ၀လို ့ေတာ့ လက္ခံျပီးျမိန္ရည္ရွက္ရည္ပဲဗ်ာ..
သူမရဲ ့သြားမယ့္ခရီးလမ္းေတြေရာေျဖာင့္ျဖဴးသာယာပါစ..
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆူးေတြ၊ခလုပ္ေတြရင္ဘက္နဲ ့နင္းေခ်လို ့လဲေလ်ာင္းေပးထားတယ္..
နင္းသြားရင္ လွည့္မၾကည့္ျခင္းေတြနဲ ့သြားပါ..
မ်က္၀န္းဓါးစက္ ဆူးထက္ အမ်က္၀င္တတ္လို ့..
လြမ္းေမာျခင္းဟာကြ်န္ေတာ့မွာ အရိပ္လိုကပ္ပါေနက် ပံုရိပ္စစ္..
ေရွ့ကသြားရင္လည္း လိုက္ရတာေမာတယ္၊ ေနာက္ကလည္းခ်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့ေစာင့္ရတယ္..
သ႑န္တူသြားတဲ့ မြန္းတည့္မွာေပါ့ ေနျမင့္ေလအရူးရင့္ေလဘဲဗ်ိဳ ့..
ဘုရားကို ဖက္လို ့ခရမ္းပ်ိဳးထားတဲ့ အနာဂါတ္္ေန ့ရက္အပိုေတြရွိေနသးတယ္..
ေမတ္တာသုတ္အတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေစ...ေဘးမသန္းပဲ..ေအးခ်မ္းပါေစ..အိုေလာကသားတို ့..
ဟုိအရင္က ဒီေနရာေလးက
ဒီေနရာ က သစ္ပင္အိုၾကီးလား?
မဟုတ္ပါ သူမရွိစဥ္ ပန္းေတြဖူးပြင့္ခဲ့ပါသည္..
ဒီေနရာ က မုန္းတိုင္းဒါဏ္သင့္ရာသီဥတုလား..??
မဟုတ္ပါ သူမရွိစဥ္ မိုးေပါက္ေလးေတြနဲ ့လ်ပ္စီးေၾကာင္းမ်ားစြာ ေရတြက္ဖူးပါသည္..
ဒီေနရာက ဆူညံဆူညံ Rap သီခ်င္းလား??
မဟုတ္ပါ သူမရွိစဥ္ ႏူးညံ့တဲ့ Love song ၁ ပိုဒ္ ၂ ပိုဒ္ ေလာက္နားဆင္ဖူးသည္..
ဒီေနရာက ဇရပ္အိုလား..??
မဟုတ္ပါ သူမနဲ ့အတူထိုင္ခဲ့ဖူးေသာ Heaven Cottage ပါ..
ဒီေနရာက လူအိုအရူးၾကီးက??
မဟုတ္ခဲ့ပါ သူမကိုခ်စ္ေနေသးတဲ့ လူ....
ဒီေနရာမွာ သူပါးစပ္ကေရတြက္ေနတာ..??
တရားစာတခ်ိဳ ့တ၀က္၊ကုန္လြန္သြားေသာေန ့စြဲမ်ား ႏွင့္ သူမျပန္လာမည့္ေျခလွမ္းေလးမ်ား....
ကြ်န္ေတာ္သိေသာအတ္တ....
ကြ်န္ေတာ့မွာ ထူးထဲတဲ့ အတ္တေတြရွိပါတယ္..
ဒါေပမယ့္ တိမ္စိုင္ေတြလိုပဲ..
တြန္းတိုက္၊ ခုခံဖို ့ရာ အင္အားမရွိဘူး..
ေလရဲ ့သယ္ေဆာင္ရာမွာလည္းလိုက္ရတယ္...
မိုးညိဳခ်ိန္မွာလည္း လိုက္ညိဳရပါတယ္..
ဒါေပမယ့္ မိုးရြာေပးႏိုင္တဲ့ ေအးခ်မ္းမွဳမ်ိဳးေတြေတာ့ပိုင္ဆိုင္တဲ့အတ္တပါ...
ကြ်န္ေတာ္သူမကို ဂရုစိုက္ေပးခ်င္တယ္..
ကြ်န္ေတာ္သူမအတြက္ စိုးရိမ္းေပးခ်င္တယ္..
ကြ်န္ေတာ္သူမအတြက္ ေရွ့ကေနေပးမယ္..
အဲဒါေတြကို ကြ်န္ေတာ့ရဲ ့အတ္တလို ့ေခါင္းစဥ္တပ္ေပးမလား......
အျမဲတမ္းဒီတိုင္းပဲ...
ျမင္ယုံနဲ ့ ျပဳံေပးထားမယ္...
ရင္ခုန္လို ့ ဖုန္းေလးနား၀ယ္..
သင္မယံုလည္း မုန္းေပးထားကြယ္..
ရင္ခုန္ႏွဳန္း အေဟာင္းေလးတိုင္းပဲ.....
တခုေသာနံနက္..အတိ္တ္ေတြ ခဏျပန္လာျခင္း.
သြားတိုက္တန္ေလးက ႏွစ္ေခ်ာင္း..
မ်က္ႏွာသုပ္ပု၀ါေလး ႏွစ္ထည္..
အေအးႏွစ္ခြက္..
ထမင္းေၾကာ္ ပန္းကန္ႏွစ္ခ်က္..
အျပင္ထြက္ျပီး Store ဆိုင္မွာ Ice cream တခုေျပး၀ယ္လိုက္ေသးတယ္..
သြားတိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ယူသံုးတာ တစ္ခု..
မ်က္ႏွာသုပ္ပု၀ါလည္း တစ္ထည္းတည္း...
အေအးလည္းတခြက္..ထမင္းေၾကာင္လည္္းတစ္ပန္းကန္ပဲ..
ေရခဲေသတ္တာထဲက Ice cream ကိုထုတ္ျပီးယူလာေတာ့ကြ်န္ေတာ့အတြက္မဟုတ္တာေသခ်ာသြားျပီ...
ေနာက္တစ္ခုစီက...........???
ေတြးေ၀မိေသာ စက္ကန္ ့ေလးမ်ား...
အတိတ္ရဲ ့အရိပ္မ်ား..
အေ၀းကို ျပန္ၾကည့္မိေနေသာ စိတ္ကူးမ်ား...
အရည္ေပ်ာ္က်ေနေသာ ice cream ....
ရင္ခြင္ေဟာင္းၾကီး....
တိုးတိုးညွင္သာ တိုက္ခက္ပါ...
လြမ္းမိုးရင္မွာ ခိုက္လွ်က္ပါ..
ပန္းပ်ိဳးခ်င္တာ တစိုက္မတ္ပါ...
အနမ္းညိဳးရင္ဟာ အိုက္လ်က္သာ....
ၾကယ္ေရာင္ကြဲ or ပိုးဟတ္.....ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာ
လူမ်ိဳးက ဗမာ
ေမြးတာက အညာ
ေရးေနတာက ကဗ်ာ
သြားေနတာလမ္းက မသာ
တားမရတာက ၀ါသနာ
ကိုးကြယ္ရာဗုဒ္ဓ
ရင္မြဲတာက မုခ်
ဆင္ျမဲတာက ရုပ္ဘ၀.....
ေနေနတာက မေလးရွား
ကေလးကစားေသာ အေတြးမ်ာဖဲ့...
ေမြးထားေသာ ေခြး၀ဲစားနဲ ့...
ခ်စ္တာက တစ္ေယာက္ထဲ
ျပစ္ပါယ္ကာ ဖယ္ေရွာင္ခြဲ..
အျမစ္တြယ္ကာ သယ္ေဆာင္ဆဲ..
ေခာတ္အလယ္က ၾကယ္ေရာင္ကြဲ...
မေျပာထြက္လို ့ မွတ္ခ်င္မွတ္ပါ ဆန္ဒကဗ်ာ...
ကြ်န္ေတာ့အတြက္ေတာ့ သတ္ေဗသတ္တာ ကံမသက္ကာ.....
Subscribe to:
Posts (Atom)
